Generał Sosnkowski

General Kazimierz Sosnkowski (1885-1969) to jedna z najważniejszych postaci drugiej Rzeczypospolitej. Wybitny wojskowy i polityk, założyciel Związku Walki Czynnej, szef sztabu 1 Brygady Legionów Polskich, w latach 1919-1920 wiceminister, a od 1920 do 1924 minister spraw wojskowych. Sprawował funkcję przedstawiciela Polski w Lidze Narodów (1925). Jako generał broni Wojska Polskiego (od 1936), dowodził podczas kampanii wrześniowej 1939 tzw. Frontem Południowym. W okresie okupacji niemieckiej, będąc na emigracji, pełnił role następcy Prezydenta RP, ministra bez teki w rządzie gen. Władysława Sikorskiego (1939-1940), komendanta głównego Związku Walki Zbrojnej (1939-1941), oraz Wodza Naczelnego Polskich Sił Zbrojnych (1943-1944). Wymagający partner w dyskusjach, zaufany konsultant strategicznych decyzji, lojalny i skrupulatny wykonawca rozkazów, był w latach 1910-1922 jednym z głównych współpracowników Marszałka Józefa Piłsudskiego. Z rodziną Piłsudskich łączyły go więzi przyjaźni. Jak pisze Jadwiga Piłsudska-Jaraczewska „General Kazimierz Sosnkowski był nie tylko jednym z najbliższych współpracowników i wiernych podkomendnych mego Ojca, ale dla mnie przede wszystkim był przyjacielem naszej rodziny. Bez tej przyjaźni, zahartowanej w trudnych i heroicznych okolicznościach, nasze więzi nie byłyby tak mocne i nie przetrwałyby aż do śmierci Generała.” W okresie, gdy Marszalek Piłsudski mieszkał z rodziną w „Milusinie” wartę wojskową pełnili przy nim żołnierze z 7-go Pułku Ułanów Lubelskich, mający od 4 marca 1920 za patrona gen. Kazimierza Sosnkowskiego. Niezależnie od wypełniania ważnych funkcji państwowych generał angażował się w działalność społeczną. W latach 1928-1939 był prezesem Klubu Sportowego „Polonia Warszawa”. Systematycznie wspierał działalność Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej. Przyczynił się do odbudowania dworku Chopinów w Żelazowej Woli i zorganizowania w nim muzeum. Pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Wykonawczego i Prezydium Stowarzyszenia „Komitetu Dni Chopinowskich w Polsce.” Wszechstronnie utalentowany, erudyta i poliglota, był autorem wielu przekładów poetyckich, m. in. utworów Petrarki, Shakespeare’a, Goethego, Heinego, Baudelaire’a i Lermontowa. Grał na pianinie i malował. Zmarł na emigracji w Kanadzie.